✔️عمل آوری با آب: روشی است كه سبب افزايش رطوبت بتن ميگردد و همچنين از افت رطوبت بتن جلوگيري ميكند. آب مصرفي بايد داراي مواد زايد و مضر در حد مجاز استاندارد و آييننامههاي موجود باشد تا در كيفيت بتن اثر نامطلوب باقي نگذارد. همچنين استفاده از آب بسيار سرد و يا گرم ، كه سبب شوك حرارتي در بتن شده و سطح بتن ترك ميخورد بايد اجتناب نمود. روشهاي مختلف عملآوري با آب به شرح زير است :
💧ايجاد حوضچه و غوطهورسازي: ايجاد حوضچه براي سطوح افقي مانند دالها مناسب است. در پيرامون دال، لبههايي ساخته ميشود و در درون اين حوضچه آب قرار ميگيرد. آب درون حوضچه نبايد بيش از 12 درجه سردتر از بتن باشد. همچنين مي توان (قطعات پيش ساخته) را درون آب غوطهور كرد، كه در اين حالت، ضوابط دماي آب بايد رعايت شود.
💧 افشاندن آب : در دماي بيش از 5 درجه روش افشاندن آب براي عمل آوردن بتن بسيار مناسب است. روند افشاندن آب بايد پيوسته باشد، در صورتي كه افشاندن با وقفه انجام پذيرد، باعث تروخشك شدن ميگردد و در نتيجه عارضه پوسته شدن در سطح بتن بروز ميكند.
💧پوششهاي خيس : در صورتي كه نتوان به طور مداوم با افشاندن آب، سطح بتن را مرطوب نگه داشت، استفاده از پوششهاي جاذب آب از قبيل چتايي، گوني، گليم و حصير براي عمل آوردن بتن توصيه ميشود.
✔️ترکیبات عملآوری به صورت مایع است که بر روی سطح بتن پاشیده یا مالیده میشود و با ایجاد یک غشاء از تبخیر آب بتن جلوگیری میکند.